گفتم که رفتنت یه روز قاب دلم رو میشکنه

گفتی که این بخت تو بود ، تقدیر تو شکستنه

هر وقت که بارون میزنه ، تو رو کنارم می بینم

حس میکنم پیش منی ، هنوزم عاشقترینم

گفتم بمون و روز بیاد ، غصه هامون تموم میشه

گفتی اگه باهام باشی ، لحظه هامون حرووم میشه

هر وقت که بارون میزنه ، تو رو کنارم می بینم

حس میکنم پیش منی ، هنوزم عاشقترینم

وقتی رفتی همه دنیا رو سرم

انگاری خراب شد و دلم شکست

ساز من زانوی غم بغل گرفت

رفت و کز کرد گوشه ی اتاق نشست

هر وقت که بارون میزنه ، تو رو کنارم می بینم

حس میکنم پیش منی ، هنوزم عاشقترینم

از وقتی رفتی هیچ کسی همدرد و همرازم نشد

هیچ کسی حتی یه دفعه هم غصه ی سازم نشد

رفتی ولی بدون هنوز ، عاشقتم تا پای جون

دل بهاریم عاشقه ، چه تو بهار چه تو خزوون

هر وقت که بارون میزنه ، تو رو کنارم می بینم

حس میکنم پیش منی ، هنوزم عاشقترینم

****

یکی بود یکی نبود...زیر گنبد کبود...غیر عشق دو نفر...دیگه عاشقی نبود

اون دوتا شاد بودن...هر دو فریاد بودن...بی خبر ز حادثه...از غم آزاد بودن

بین اون روزای خوب...یه روزی تنگ غروب...جغد پیر و بد وشوم...اومد از سمت جنوب

میون پرهای اون...یه طلسم بد شگون...داده بود واسه...عاشقای قصمون...یکیشون گفت خبره

خبر از جادوگره...اگه بازش بکنیم...عشقمون در خطره...یهو آسمان طپید...به خودش ابرها رو دید

به ازای عشقشون...اشک آسمون چکید...آخرای قصه بود...زیر گنبد کبود...توی قصه ما...دیگه اون یکی نبود

یه نفر نشسته بود...از زمونه خسته بود...غم دوری عزیز دلشو شکسته بود...قصمون به سر رسید...رنگ خوشبختی ندید
عشق پاک اون دوتا...به وصالی نرسید...اگه شادیها کمه...قصه ها پر از غمه...عاشقهای با وفا دلشون پیش همه

پشت سر هر معشوق، خدا ایستاده است. پشت سر هر آنچه که دوستش می داری.
و تو برای اینکه معشوقت را از دست ندهی، بهتر است بالاتر را نگاه نکنی. زیرا ممکن است چشمت به خدا بیفتد و او آنقدر بزرگ است که هر چیز پیش او کوچک جلوه می کند.
پشت سر هر معشوق، خدا ایستاده است. اگر عشقت ساده است و کوچک و معمولی، اگر عشقت گذراست و تفنن و تفریح، خدا چندان کاری به کارت ندارد. اجازه می دهد که عاشقی کنی، تماشایت می کند و می گذارد که شادمان باشی.

اما هر چه که در عشق ثابت قدم تر شوی، خدا با تو سختگیرتر می شود. هر قدر که در عاشقی عمیق تر شوی و پاکبازتر و هر اندازه که عشقت ناب تر شود و زیباتر، بیشتر باید از خدا بترسی. زیرا خدا از عشق های پاک وعمیق و ناب و زیبا نمی گذرد، مگر آنکه آن را به نام خودش تمام کند.
پشت سر هر معشوقی، خدا ایستاده است و هر گامی که تو در عشق برمی داری، خدا هم گامی در غیرت برمی دارد. تو عاشق تر می شوی و خدا غیورتر.
و آنگاه که گمان می کنی معشوق چه دست یافتنی است و وصل چه ممکن و عشق چه آسان، خدا وارد کار می شود و خیالت را درهم می ریزد و معشوقت را درهم می کوبد؛ معشوقت، هر کس که باشد و هر جا که باشد و هر قدر که باشد. خدا هرگز نمی گذارد میان تو و او، چیزی فاصله بیندازد.
معشوقت می شکند و تو ناامید می شوی و نمی دانی که ناامیدی زیباترین نتیجه عشق است. ناامیدی از اینجا و آنجا، ناامیدی از این کس و آن کس. ناامیدی از این چیز و آن چیز.
تو ناامید می شوی و گمان می کنی که عشق بیهوده ترین کارهاست. و برآنی که شکست خورده ای و خیال می کنی که آن همه شور و آن همه ذوق و آن همه عشق را تلف کرده ای.
اما خوب که نگاه کنی می بینی حتی قطره ای از عشقت، حتی قطره ای هم هدر نرفته است. خدا همه را جمع کرده و همه را برای خویش برداشته و به حساب خود گذاشته است.
خدا به تو می گوید: مگر نمی دانستی که پشت سر هر معشوق خدا ایستاده است؟ تو برای من بود که این همه راه آمده ای و برای من بود که این همه رنج برده ای و برای من بود که این همه عشق ورزیده ای. پس به پاس این، قلبت را و روحت را و دنیایت را وسعت می بخشم و از بی نیازی نصیبی به تو می دهم. و این ثروتی است که هیچ کس ندارد تا به تو ارزانی اش کند.
*
فردا اما تو باز عاشق می شوی تا عمیق تر شوی و وسیع تر و بزرگ تر و ناامیدتر. تا بی نیازتر شوی و به او نزدیکتر.
راستی اما چه زیباست و چه باشکوه و چه شورانگیز، که پشت سر هر معشوقی خدا ایستاده است

وقتی میای صدای پات از همه جاده ها میاد
انگار نه از یه شهر دور که از همه دنیا میاد
تا وقتی که در وا میشه لحظه دیدن میرسه
هر چی که جادست رو زمین به سینه من میرسه
ای که توئی همه کسم بی تو میگیره نفسم
اگه تورو داشته باشم به هرچی میخوام میرسم
وقتی تونیستی قلبمو واسه کی تکرار بکنم
گلهای خواب آلوده رو واسه کی بیدار بکنم
دست کبوترهای عشق واسه کی دونه بپاشه
مگه تن من میتونه بدونه تو زنده باشه
ای که توئی همه کسم بی تو میگیره نفسم
اگه تورو داشته باشم به هرچی میخوام میرسم
عزیزترین سوغاتیه غبار پیراهنه تو
عمر دوباره منه دیدنو بوئیدنه تو
نه من تورو واسه خودم نه از سر هوس میخوام
عمر دوباره منی تورو واسه نفس میخوام
ای که توئی همه کسم بی تو میگیره نفسم
اگه تورو داشته باشم به هرچی میخوام میرسم

دوست داشتنو چگونه نجوا کنم

که از غمش عاشقانه می‌میرم

اسمت را چگونه فریاد کنم

که چشمهایم به اشک ننشینن

اجازه هست؟

    خيال كنم تاآخرش مال مني؟

   خيال كنم

  دل منو با رفتنت نمي شكني؟

  اجازه هست؟

  خيال كنم بازم مياي مي بينمت؟

 بااون چشماي مهربون دوباره چشمك ميزني...

  طپش طپش باچشمكت غزل بگم

  براي تو...

  بااتكا به عشق تو

  تو زندگي برم جلو...؟

   بی تو بر روی لبانم          بوسه پژمرده گشته

 بی تو از این زندگانی         قلبم آزرده گشته

****

همراز عشق

مابی غمان مست دل ازدست داده ايم

                            همرازعشق وهمنفس جام باده ايم

برمابسی کمان ملامت کشيده اند

                       تا کارخودز ابروی جانان گشاده ايم

ای گل تو دوش داغ صبوحی کشيده ای

                          ما آن شقايقيم که با داغ زاده ايم