وقتی که دلتنگ میشم و همراه تنهایی میرم…
داغ دلم تازه میشه…زمزمه های خوندندم…وسوسه های موندنم با تو هم اندازه میشه…
قد هزارتا پنجره… تنهایی اواز میخونم… دارم با کی حرف میزنم نمیدونم … نمیدونم…
این روزا دنیا واسه من از خونمون کوچیکتره….کاش میتونستم بخونم قد هزارتا پنجره…

****

کاش بودی و در آغوشت می گرفتم و دوباره عطر تن  تو را با مشامم آشنا می کردم ، من به عشق تو زنده ام  تا هستم و هستی با من باش .....

دلم تنگ است

دلم می سوزد از باغی که می سوزد

نه دیداری نه بیداری

نه دستی از سر یاری

مرا آشفته می سازد چنین آشفته بازاری

******

من این پایین نشستم سرد و بی روح
تو داری می رسی به قله ی کوه
داری هر لحظه از من دور میشی
ازم دل می کنی مجبور میشی
تا مه راه و نپوشونده نگام کن
اگه رو قله سردت شد صدام کن
یه رنگ ِ مــُـرده از رنگین کمونم
من این پایین نمیتونم بمونم
خودم گفتم که تلخه روزگارت
من و بیرون بریز از کوله بارت
دلم می مـرد و راه بغض و سد کرد
به خاطر خودت دستاتو رد کرد
منم اونکه تو رو داده به مهتاب
کسی که روتو می پوشونه تو خواب
کسی که واسه آغوش تو کم نیست
می خوام یادم بره، دست خودم نیست
با چشم تر اگه تو مه بشینی
کسی شاید شبیه من ببینی
تا مه راه و نپوشونده نگام کن
اگه رو قله سردت شد صدام کن
یه رنگ مرده از رنگین کمونم
من این پایین نمیتونم بمونم

بذار بگم که اگه من اون سر دنیا باشم
اگه من شاد باشم یا که غمگین
اگه خنده رو لبام مـوج بزنه
یا که اشک از گونه هام چکه کنه
اگه در خواب باشم یا که بیدار باشم
اگه توی جمع باشم یا که تنها باشم
من فقط لحظه ها رو به یاد تو میگذرونم

اگه من شاد باشم دلیل شادیم تویی
اگه غمگین باشم دلیل این غمم تویی
اگه خنده رو لبام موج بزنه دریای موج تویی
اگه اشک از گونه هام چکه کنه ابر بهاری تویی
اگه توی خواب باشم بدون که تو رو خواب میبینم

اگه بیدار باشم میخوام کنار تـو باشم
اگه توی جمع باشم حرف تو رو پیش میکشم
اگه تنهـا باشم میخوام به یاد تو باشم
اگه تمام زندگیمو من به یاد تو میگذرونم

در عوض از تو فقط یه چیز میخوام
میخوام که حس خوبتو راهی قلب من کنی
میخوام که توی شادیات یه لحظه یاد من کنی
میخوام که رو به قبله عشق برای من دعا کنی

***

با من سخن بگو
با من که عـاشـقـانـه ترین عشق واره ام

با من سخن بگو
بـا مـن کـه بی ستــاره تـریـن ستــاره ام

با من سخن بگو
با من که دوست دارمت ای آبی قشنگ

با من که زار می زنمت با دلی که تنگ مانده است و چشمهای تو را دارد آرزو
با من سخن بگو

***

شعرم بهانه شدکه تمناکنم تورا
در واژه واژه شعرم صدا کنم تو را
شعرم بهانه شد که در این شب مهتابی
با جان و دل از شوق عشق صدا کنم تو را

_{حس میکنم دیگه دوسم نداری
حس میکنم زیادیه وجودم
چرا به این زودی ازم بریدی
من که گل ِ سر سبدِ تو بودم}

<sub>خدا کنه که برگردی تو پیشم
بدونِ تو من دیوونه میشم

دوسم نداری میدونم دوسم نداری
اما توو چشمات میخونم که بیقراری</sub>

<sub>خدا کنه که برگردی تو پیشم
بدونِ تو من دیوونه میشم

حس میکنم حضور ِ من کنارت
باعث ِ دلخستگی تو باشه
شاید سفر رفتن ِ من یه فصل ِ تازه ای از زندگی ِ تو باشه
حس میکنم باید ازینجا برم
جایی که هیشکی راهشو بلد نیست
باید برم که قدرمو بدونی
یه مدتی تنها بمونی بد نیست

حس میکنم دیگه دوسم نداری
حس میکنم زیادیه وجودم
چرا به این زودی ازم بریدی
من که گل ِ سر سبدِ تو بودم

دوسم نداری میدونم دوسم نداری
اما توو چشمات میخونم که بیقراری</sub>

<sub>خدا کنه که برگردی تو پیشم
بدونِ تو من دیوونه میشم

دوسم نداری میدونم دوسم نداری
اما توو چشمات میخونم که بیقراری</sub>

_{خدا کنه که برگردی تو پیشم
بدونِ تو من دیوونه میشم}

_{از بس که غصه تو قصه در گوشم کرد
غمهای زمانه را فراموشم کرد}

_{َAZ bas ke ghoseye to ghese dar goosham kard
Ghamjaye zamane ra faramoosham kard}

_{♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥}

_{ای داد دوباره کار دل مشکل شد
نتوان ز حال دل غافل شد
عشقی که به چند خون دل حاصل شد
پامال سبکسران سنگین دل شد}

_{Ey dad dobare kare del moshkel shod
Natavan ze hale del ghafel shod
Eshghi ke be chand khoone del hasel shod
Pamale saboksarane sangin del shod}

_{♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥}

_{عشق تو به تار و پود جانم بسته است
بی روی تو درهای جهانم بسته است}

_{Eshghe to be taro poode janam bastast
Bi rooye to darhaye jahanam bastast}

_{♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥}

_{دانی که ز عشق تو چه شد حاصل من
یک جان و هزار گونه فریاد از تو}

_{Dani ke ze eshghe to che shod hasele man
Yek jano hezar gooneye faryad az to}

_{♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥}

_{با غم سر کن که شادی از کوی تو رفت
با شب بنشین که آفتاب از تو گریخت}

_{Ba gham sar kon ke shadi az kooye to raft
Ba shab benshin ke aftab az kooye to raft}

_{♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥}

_{کجایی ای رفیق نیمه راهم
که من در چاه شبهای سیاهم
نمی بخشد کسی جز غم پناهم
نه تنها از تو نالم کز خدا هم}

_{Kojayi ey rafighe nime rah
ke man dar chahe shabhaye siyaham
nemibakhshad kasi joz gham panaham
Na tanha az to nalam kaz khoda ham}

_{♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥}

_{عشق را دریاب و خود را واگذار
تا بیابی جان نو خورشیدوار}

_{Eshgh ra daryab o khod ra vagozar
ta biyabi jane no khorshidvar}

_{♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥}

_{از دلم تا لب ایوان شما راهی نیست
نیمه جانی است درین فاصله قربان شما}

_{Az delam ta labe eyvane shoma trahi nist
Nime janist dar in fasele ghorbane shoma}

_{♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥}

_{گلی را که دیروز
به دیدار من هدیه آوردی ای دوست
دور از رخ نازنین تو
امروز پژمرد}

_{Goli ra ke dirooz
Be didare man hedye avardi ey doost
Door az rokhe nazanine to
emrooz pajhmord}

_{♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥}

_{نرسد دست تمنا چون به دامان شما
می توان چشم دلی دوخت به ایوان شما}

_{Naresad daste tamana choon be damane shoma
Mitavan chashme deli dookht be eyvane shoma}

وقتی کبوتری شروع به معاشرت با کلاغها می کند پرهایش سفید می ماند، ولی قلبش سیاه میشود. دوست داشتن کسی که لایق دوست داشتن نیست اسراف محبت است ( دکتر علی شریعتی)

Vaghti kabootari shoroo be moasherat ba kalaghha mikonad parhayash sefid mimanad vali ghalbash siyah mishavad. Doost dashtane kasi ke layeghe doost dashtan nist esrafe mohabat ast

♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥

دل های بزرگ و احساس های بلند، عشق های زیبا و پرشکوه می آفرینند ( دکتر علی شریعتی )

Delhaye bozorg va ehsashaye boland , eshgh haye ziba va porshokooh miafarinand

♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥

اما چه رنجی است لذت ها را تنها بردن و چه زشت است زیبایی ها را تنها دیدن و چه بدبختی آزاردهنده ای است تنها خوشبخت بودن! در بهشت تنها بودن سخت تر از کویر است ( دکتر علی شریعتی )

Ama che ranjist lezatha ra tanha bordan va che zesht ast zibayiha ra tanha didan va che badbakhti azar dahande e ast tanha khoshbakht boodan! dar behesht tanha boodan sakhtar az kavir ast

♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥

اکنون تو با مرگ رفته ای و من اینجا تنها به این امید دم میزنم که با هر نفس گامی به تو نزدیک تر میشوم . این زندگی من است (دکتر علی شریعتی)

Aknoon to ba marg rafte e va man inja tanha be in omid dam mizanam ke ba har nafas gami be to nazdiktar mishavam.in zendegi man ast

♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥

وقتی خواستم زندگی کنم، راهم را بستند.وقتی خواستم ستایش کنم، گفتند خرافات است.وقتی خواستم عاشق شوم گفتند دروغ است.وقتی خواستم گریستن، گفتند دروغ است.وقتی خواستم خندیدن، گفتند دیوانه است.دنیا را نگه دارید، میخواهم پیاده شوم (دکتر علی شریعتی)

Vaghti khastam zendegi konam,raham ra bastand.vaghti khastam setayesh konam,goftand khorafat ast. vaghti khastam ashegh shavam goftand doroogh ast. vaghti khastam geristan,goftand doroogh ast. vaghti khastam khandidan , goftand divane ast. donya ra negeh darid mikhaham piyade shavam.

♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥

اگر قادر نیستی خود را بالا ببری همانند سیب باش تا با افتادنت اندیشه‌ای را بالا ببری (دکتر علی شریعتی)

agar ghader nisti khod ra bala bebari hamanande sib bash ta ba oftadanat andishe e ra bala bebari

♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥

به سه چیز تکیه نکن ، غرور، دروغ و عشق.آدم با غرور می تازد،با دروغ می بازد و با عشق می میرد (دکتر علی شریعتی)

Be ۳ chiz tekye nakon , ghoroor , doroogh va eshgh. adam ba gharoor mitazad , ba doroogh mibazad va ba eshgh mimirad

وقتي تو گريه ميكني

ثانيه شعله ور ميشه

گر ميگيره بال نسيم

گلخونه خاكستر ميشه

وقتي تو گريه ميكني

ترانه ها بم تر ميشن

شمعدونيا ميترسنو

آيينه ها كمتر ميشن

وقتي تو گريه ميكني

ابراي دل نازك شب

آبي ميشن براي تو

ستاره ها ميسوزنو

مثل يه دست رازقي

پرپر ميشن به پاي تو

وقتي تو گريه ميكني

غمگين ميشن قناريا

بد ميشه خوندن براشون

پروانه ها دلگير ميشن

نقش و نگار ميريزه از

رنگين كمون پراشون

وقتي تو گريه ميكني

وقتي تو گريه ميكني

وقتي تو گريه ميكني

وقتي تو گريه ميكني

شك ميكنم به بودنم

پر ميشم از خالي شدن

گم ميشه چيزي ازتنم

اسير بي وزني ميشم

رها شده تو يك قفس

كلافه ميشم از خودم

خسته ميشم از همه كس

وقتي تو گريه ميكني

ابراي دل نازك شب

آبي ميشن براي تو

ستاره ها ميسوزنو

مثل يه دست رازقي

پرپر ميشن به پاي تو

وقتي تو گريه ميكني

غمگين ميشن قناريا

بد ميشه خوندن براشون

پروانه ها دلگير ميشن

نقش و نگار ميريزه از

رنگين كمون پراشون

وقتي تو گريه ميكني

وقتي تو گريه ميكني

وقتي تو گريه ميكني

بیا بریم یه جای دور ....فقط خودم فقط خودت
یه جای پرت و سوت و کور.....فقط خودم فقط خودت
روی زمین و آسمون......فقط خودم فقط خودت
هیشکی نباشه بینمون فقط خودم....فقط خودت


بیا تا شهر دل من.... فقط خودم فقط خودت
بگو غریبه ها برن ....فقط خودم فقط خودت
کسی سراغمون نیاد.....فقط خودم فقط خودت
هیشکی جدائی رو نخواد...فقط خودم فقط خودت

تو آسمون زندگيم ستاره بوده بي‌شمار

اما شبهاي بي‌کسي يکي نمونده موندگار
يکي نمونده از هزار

ستاره‌هاي گمشده هر شب من هزار هزار

هرجا بودی یادت نره یه عاشقی به یادته
دو چشم منتظر به در همیشه چشم به راهته
هرجا بودی یادت نره یه بیت جا مونده داری
یه هنجره پر از غزل تو غیبتت تو ساکته
تو ای عزیز هرجا بودی طنین این صدا بودی
برای زنده بودنم نفس بودی هوا بودی
قدم قدم تو جاده ها دلیل رفتنم شدی
تو خود تنم شدی حتی اگه جدا بودی
هرجا بودی یادت نره یه عاشقی به یادته
دو چشم منتظر به در همیشه چشم به راهته
فقط خیال ناز توست که این سکوت رو میشکنه
دست نجیب تو فقط تار دلم رو میزنه
هرجا بودی یادت نره دلم اسیر خواستنه
وقتی نباشی کاره من روز و شب رو شمردنه 

سلام هستی من ........

وقتی دلتنگ شدی به یاد بیار کسی رو که خیلی دوستت داره.

وقتی ناامید شدی به یاد بیار کسی رو که تنها امیدش تویی.

وقتی پر از سکوت شدی به یاد بیار کسی رو که به صدات محتاجه.

 وقتی دلت خواست از غصه بشکنه به یاد بیار کسی رو که توی دلت یه کلبه ساخته.

وقتی چشمات تهی از تصویرم شد به یاد بیار کسی رو که حتی توی عکسش بهت لبخند میزنه. 

 وقتی به انگشتات نگاه کردی به یاد بیار کسی رو که دستاش در ارزوی دستاته.

 وقتی شونه هات خسته شد به یاد بیار کسی رو که هق هق گریه اش اونها رو می لرزوند.   

وقتی که دلت گرفته شد به یاد بیار کسی رو که قلبش مملو ازعشق پاک تو است.

ای سراپا همه خوبی تک و تنها به تو می اندیشم.

می دونی معبد و بتکده من میان ابروان قشنگ توست.

آرزوی من دیدار روی تو و نهایت امید من به دست آوردن توست.

خدايا: تو خود مي داني كه چه سخت است اگركه ماهي كوچك اسيرآب دريا ي بيكران باشد.

خدايا: تو خود مي داني برای من كه  هميشه دلم می خواسته با تو زندگي کنم اين سير تكراري روزگار كه نا خواسته مرا به كام خود مي برد چه قدر ملال آور

وخسته كننده است

خدايا: آخر چگونه مي توان شكوه تو را در زيبايي گل بجوييم درحالي كه اين تكرار هميشگي اشتياق خوب ديدن را از من گرفته است. چگونه ميتوانم حمد و ثناي تو را از زبان چكاوكها بشنوم در حالي اين تكرار اشتياق خوب شنيدن را از من سلب كرده است

خدايا: مي ترسم كه اگر به همين منوال پيش رود ديگر شعله هاي عشق تو در وجود من هر روز بي فروغ و بي فروغتر شود. تاجايي كه ديگر نه اشتياقي براي پرواز داشته باشم و نه اميدي به رهايي

پس اي خداي مهربان مرا از اين تكرار از اين يكنواختي كه همه ي روزهاي مرا فرا گرفته است رهايي ده

خدايا: به من اشتياقي ده تا دوباره چشمانم قادر به ديدن شگوه تو در زيبايي گل ها باشد. خدايا: به من اشتياقي ده كه دوباره بتوانم صداي مناجات تو را از زبان چكاوك ها بشنوم.

 خدايا: به من عشقي ده كه روز به روز به تو نزديكتر شوم

خدايا : چگونه مي توانم روي به سوي تو بياورم و زبان به حمد و ثنايت بگشايم در حالي كه خود از كرده خويش آگاهم . چگونه مي توانم دوستار تو باشم در حالي كه بر عهد و پيماني كه با تو بسته ام وفادار نبوده ام . چگونه مي توانم طلب عفو و بخشش كنم در حالي هنوز شعله هاي عصيان در درونم فروزان است.

بارالها:چگونه مي توانم روي به توبه آورم درحالي كه اسير هواهاي نفساني خويشم.

 بارالها: تو از علاقه ي من نسبت به خودت آگاهي و ميداني كه چقدر مشتاق رسيدن توام ولي هر وقت كه تصميم گرفتم كه به سوي تو بيايم گناه به سراغم آمد و مرا از تو دور ساخت . هميشه آرزويم اين بوده است كه حتي براي يك روز هم كه شده آنچه باشم كه تو مي خواهي وآنچه كنم كه تو مي پسندي ولي افسوس اين نفس سركش تا كنون مجال برآورده شدن اين آرزو را به من نداده است

بارالها : مي ترسم، از خويش و از اين سرنوشتي كه در انتظار من است مي‌ترسم . از اين بيابان و شوره زاري كه در پيش روي من است مي‌ترسم. مي ترسم كه مرگ به سراغم بيا يد و آرزوي رسيدن به تو را اين بار از من بستاند. پس اي پروردگار بي همتا به لطف و كرم خويش مرا از مرداب رهايي ده و تواني ده تا خويشتن را از هر چه بدي است پاك كنم