Love speaks even the lips are closed

اولين سالگرد دوستيتون رو جشن بگيريد

با هم شوخي كنيد

دستاش فشار بده

وقتي چيزي ميخره بهش بگو مباركه

براش هفتهاي يه بار گل بخر (نميميري)

براش هديه بخر اونم بدون مناسبت

 كاري كن كه وقتي بهش ميگي بياد خونتون فكرهاي بد نكنه و نترسه

بعضي وقتا به جاي تلفن و  پيامك براش نامه بنويس

بعضي وقتا تيكه هاي دل شيكستتو بردار و به راهت ادامه بده!

به جاي رفتن به رستوران شيك ۲تا اب طالبي مهمونش كن!

زندگی به من آموخت که چگونه گریه کنم. گریه به من آموخت

 که چگونه زندگی کنم. تو به من عشق را آموختی ولی نگفتی

چگونه فرامشت کنم !

 Things may seem pretty bad 

that's when you need to take God's hand

He will take care of you

No matter how hopeless it may seem

Trust in Him and believe

Lean on him not people

They will only disappoint you in the end

When you feel alone

He will be your friend

This all sounds easier than it is 

Pray to be shown the way 

It will all be ok

Love , is like a bird , hath perch'd upon a spray

....... for thee and me to hearken what he sings

Love is like a Pink ,Pink Rose

آرزوي من اين است در سپيده‌اي شفاف                             در دلت شوم مهمان ، يك سپيده بي‌انصاف

آرزوي من اين است توي عصر طوفاني                             قانعم كني جوري كه هميشه مي ماني

آرزوي من اين است كه تو مال من باشي                            غير ممكن ، ممكن تو محال من باشي

آرزوي من اين است با دو بال جادويي                               روي چشم تو باشم مثل نور ليمويي  

آرزوي من اين است بين اين همه انسان                               نيت تو من باشم توي فال با فنجان

آرزوي من اين است كه دو روز طولاني                            در كنار تو باشم فارغ از پشيماني

آرزوي من اين است كه تو مثل يك سايه                             سرپناه من باشي لحظه تر گريه      

آرزوي من اين است يا شوي فراموشم                              يا كه مثل غم هر شب گيرمت در آغوشم

آرزوي من اين است عشق تو كمم باشد                             اسم تو فقط زخمي روي مرهمم باشد       

آرزوي من اين است نرم و عاشق و ساده                         همسفر شوی با من در سكوت جاده

آرزوي من اين است كه تو ساز من باشي                         من نياز تو باشم ، تو نياز من باشي

آرزوي من اين است هستي تو من باشم                          لحظه هاي هشياري مستي تو من باشم

آرزوي من اين است تو غزال من باشي                         تك ستاره روشن در خيال من باشي

آرزوي من اين است در شبي پر از رويا                       پيش ماه و تو باشم تا سحر لب دريا

آرزوي من اين است در تولدي دوم                              مثل مه شوم در تو با همه وجودم گم  

آرزوي من اين است از سفر نگويي تو                         تو هم آرزويي كن اوج آرزويي تو

آرزوي من اين است آرزو كني من را                         معني اش كني با عشق شعر سبز ماندن را  

آرزوي من اين است مثل سيم يك گيتار                       زير دست تو باشم لحظه خوش ديدار

آرزوي من اين است مثل ليلي و مجنون                      پيروي كنيم از عشق اين جنون بي قانون   

آرزوي من اين است در پگاهي از اسفند                     راهي سفر گرديم طبق رسم يك پيوند  

آرزوي من اين است در شبي كه تاريك است               تو بگويي از وصلي كه لطيف و نزديك است

آرزوي من اين است زير سقف اين دنيا                     من براي تو باشم ، تو براي من تنها
                                                

يه دل هميشه بايد توش غم باشه وگر نه ميشکنه يه لب هميشه بايد روش خنده باشه و گر نه زود پير ميشه يه کبوتر هميشه بايد عشق پرواز داشته باشه وگر نه اسير ميشه يه صورت هميشه بايد شاد باشه وگر نه به دل هيچکس نمی چسبه يه ديوار بايد به يه تير تکيه کنه وگر نه ميريزه يه قلبه پاک هميشه بايد به يه نفر ايمان داشته باشه و گر نه فاسد ميشه يه جاده بايد انتها داشته باشه و گر نه مثل يه کلافی سردرگمه ...

از نگاه همیشه منتظرم
از چشمان بارانیم 

 ازبوسه‌های نشکفته‌ام
بنو یسم برایت از ترسم
ترس از بی تو ماندن وبی تو رفتن

 بی تو گفتن وبی تو خواندن
          بنویسم برایت از نغمه‌های شبانه غم          
در گنج عزلت تنهایی ام

 بنویسم برایت از معنای زندگی
از اینکه من زندگی را در کنار تو بودن معنا می کنم
زندگی را برای تو سرودن معنا می کنم

 ر خروش چشمان نیلگونت معنا می کنم
 من زندگی را در آغوش تو بودن معنا می کنم
 معنای زندگی معنای بوسه‌های آتشین عشق است

^{دل شکستن چاره اش سنگ نيست اين دل ما با نگاهي سرد نيز ميشکند}

^{عشق با غرور زيباست ولي اگر عشق را به قيمت فروريختن ديوار غرور گدايي کني... آن وقت است که ديگر عشق نيست....صدقه است}

^{آنکس که مي گفت دوستم دارد عاشقي نبود که به شوق من امده باشد رهگذري بود که روي برگهاي خشک پاييزي راه مي رفت صداي خش خش برگها همان اوازي بود که من گمان مي کردم ميگويد: دوستت دارم}

^{سنگ قبرم را نميسازد کسي .مانده ام در کوچه هاي بي کسي.بهترين دوستم مرا از ياد برد سوختم خاکسترم را باد برد نمي گويم فراموشم مکن هـــــــــرگـــــــــــز ولي گاهي به ياد آور رفيقي را که مي داني نخواهي رفت از يادش}

^{نمي دانم محبت را بـر چه کاغذي بنويسم که هرگز پاره نشود بـرچـه گلـي بـنويـسم که هـرگز پرپر نشـود بـر چه ديواري بنويسم که هرگز پاک نشود بـر چه آبـي بنويسم که هـرگز گل آلود نشود وسرانجام بـر چه قلـبي بنويسم که هـرگز سـنگ نشود!}

^{گفتم دل و دين بر سر کارت کردم هر چيز که داشتم نثارت کردم گفتم دل و دين بر سر کارت کردم هر چيز که داشتم نثارت کردم گفتا : تو که باشي که کني يا نکني ؟!؟ آن من بودم که بي قرارت کردم ... آن من بودم که بي قرارت کردم ........ آن من بودم که بي قرارت کردم ............ آن کس که تو را شناخت جان را چه کند ؟ فرزند و عيال و خانمان را چه کند ؟ ديوانه کني هر دو جهانش بدهي ... ديوانه تو هر دو جهان را چه کند ؟ ديوانه تو هر دو جهان را چه کند ؟!؟ اي در دل من ميل و تمنا همه تو واندر سر من مايه سودا}

 ^{وقتي که دل تنگ ميشمو .. همراه تنهايي ميرم... داغ دلم تازه ميشه... زمزمه هاي خوندنم.. وسوسه هاي موندنم.. با تو هم اندازه ميشه *** پس اي دل آرام گير بياد خداي}

^{مي‌گويند سه چيز زاده عشق نيست: جدايي، سفر، فراموشي، ولي آن زمان که تو مرا تنها گذاشتي و فراموشم کردي من لحظه لحظه عاشقت شدم}

 ^{بيم آن ندارم که روزي آسمان تورا از من بگيرد بيم آن دارم که روزي تو خود را از من بگيري بيم آن دارم که شب در وجود تو طوفان کند خورشيد مهر تو را پنهان کند درختي را که من در تو کاشته ام براندازد وبرگ هاي طلايي دوستي را بر خاک اندازد تو خود را از من مگير من در تو و با تو زاده شدم بگذار در تو و با تو بميرم}

 ^{زندگي بدون عشق همچون درختي است بدون شكوفه وميوه، عشق بدون زيبايي همچون گلي است بدون بو وميوه اي بدون دانه، زندگي و عشق و زيبايي سه اصل دريك ذات مستقل و مطلق اند كه نه تغيير پذيرند و نه جدايي پذير.}

^{راه زندگي راه گلزارها نيست بلكه راه خارهاست، پس بايد پاهاي قوي داشته باشيم تا به راحتي از اين خارها بگذريم}

 ^{من چه دارم که تو را درخور ؟.... هيچ ! من چه دارم که سزاوار تو ؟ ... هيچ ! چه اميد عبثي .... تو به اندازه تنهايي من خوشبختي ... من به اندازه زيبائي تو غمگينم ... تو چه داري ؟ هيچ ! تو چه کم دار ي ؟ هيچ}

^{ديروز را سوزانديم براي امروز... امروزمان را گذرانديم براي فردا و فردايمان ديروزي ديگر !!! اين است بازي پوچ ما انسانها}

    ^{تـوي قـانون جـدايي ، بـي تـو خـنده قـدغن شد/ رفــتي و هـق هـق گـريه، از تو تـنها سهم من شد/ رفــتي و بي تـو بـريـدم ، از هــمه عـالـم و آدم/ بـاقـيه عـمرم و بي تـو، مـن بـه بـاد و گـريـه دادم/ رفتي و گرفتش از من ، رفـتـنت هرچي كه داشتم/ كاشكي بودي وقت گريه، سر رو شونه هات مي ذاشتم/ حـالا نـيستي كـه بـبـيني، بي تـو سـرد روزگـارم/ مـثل مـحكوم بـه گـريه ، حـق خـنـديدن نـدارم}

^{خداوند درهاي فراواني ساخته که به حقيقت گشوده ميشوند و آنها را براي تمام کساني که با دست ايمان به آن مي کوبند باز مي کند}

^{هميشه در زندگي لحظاتي هست که در عين روشنايي  ؛ آميخته با شب  ؛سياهي وظلمت است.در هنگام غم ودرد و آه لحظاتي آميخته با زيبايي ولبخند است ودر هنگام سکوت لحظاتي سرشار از هيجان و التهاب و در نااميدي بسي اميد است.}

^{اين ديوار هاي سردغرور؛هيچ گاه فرصت نداد که"زمرمه هاي دلتنگي ام"به سوي تو پر گيرند. کاش بيايي همراه نسيم عشق؛از پشت پنجره نيمه باز رو به قلبم..}

 ^{عشق تو چشماي هم نگاه كردن نيست با چشماي هم به زندگي نگاه كردنه}

 ^{براي زيستن دوقلب لازم هست. قلبي که دوست بدارد . قلبي که دوستش بدارند. قلبي که هديه کند . قلبي که بپذيرد.}

^{وقتي دل تنگ شدي به ياد بيار کسي رو که خيلي دوستت داره،وقتي نا اميد شديبه ياد بيار کسي رو که تنها اميدش تويي. وقتي ساکت شدي به ياد بيار کسي رو که به شنيدن صداي تومحتاجه}

 ^{گريه شايد زبان ضعف باشد شايد خيلي کودکانه شايد بي غرور......... اما هر وقت گونه هايم خيس ميشه مي فهمم نه ضعيفم نه يک کودکم بلکه پر از احساسم}

 ^{تو دريايي و من موجي اسيرم...كه مي خواهم در آغوشت بميرم... بيا درياي من آغوش بر كش...نمي خواهم جدا از تو بميرم}

^{هيچ کس ويرانيم را حس نکرد .وسعت تنهائيم را حس نکرد .در ميان خنده هاي تلخ من .گريه پنهانيم را حس نکرد .در هجوم لحظه هاي بي کسي درد بي کس ماندنم را حس نکرد .آن که با آغاز من مانوس بود . لحظه پايانيم را حس نکرد}

^{يادته بهم گفتي دوسم داري؟ يادته گفتي عاشق مني؟ يادته گفتم آخر تنها ميشم؟ يادته گفتي تنهات نميذارم؟ يادته گفتي هميشه با مني؟ يادته گفتم ازياد آخر ميرم؟ يادته گفتي دلت پيش منه؟ يادته گفتم اينا حرفه همه؟ يادته گفتي من دوستت دارم؟ يادته گفتم که باور ندارم؟ يادته گفتم اين عشق تا کجاست؟ يادته گفتي تا نفس با ماست؟ يادته گفتم که باور ندارم؟ يادته گفتي که آره حق دارم؟ حالا ديدي که همش حرف بودفقط؟ حالا فهميدي همش ادعا بود؟} 

^{بوي نفسات هنوز مستم ميکنه کنارم نيستي ولي با نفسهات گرم ميشم زيبايي چشمانت هنوز افسونم ميکنه کنارم نيستي ولي چشمانت در چشمانم نقش بسته صدايت هنوز از خود بي خودم ميکنه کنارم نيستي ولي جز صدات نميشنوم تو کنارم نيستي اما من چيزي جز تو ندارم}

^{بعضي عشق ها آتشين اما كم عمق و سطحي هستند گردبادي بر پاي مي كنند و زود هم سرد مي شوند اما بعضي عشق ها عميق است و ملايم چون يك نخ باريك شروع مي شود و در طول زمان استمرار مي يابد}

^{اگه تو دنيا هيچي هيچي نداشته باشي مطمئن باش سه چيز هميشه مال تو هست:خداي مهربون، فکراي قشنگ وقلب کوچيک من}

^{زندگي سخت نيست ما سختش ميکنيم – عشق قشنگ نيست ما قشنگش ميکنيم-دل ما تنگ نيست ما تنگش ميکنيم – دل هيچ کس از سنگ نيست ما سنگش ميکنيم}

 ^{به عشق گفتم : تا تو رو دارم تنها نيستم من رو تنها گذاشت و رفت .... به احساس گفتم: تا تو رو دارم تنها نيستم من رو تنها گذاشت و رفت ....به وفا گفتم: تا تو رو دارم تنها نيستم اونم من رو تنها گذاشت و رفت.... ولي وقتي به تنهايي گفتم: تا تو رو دارم تنها نيستم ، موندو همدمو مونسم شد}

<sup>اين کـُوله بار عشقو گذاشتی باز روُ دوُشم
هيچی نمونده تا من دوباره زيرو روُشم

آن تير که آن کمان چشم تو رها کرد ،
            ديدی که چه ها کرد
ديدی که سراسيمه دل از سينه جدا کرد
            ديدی که چه ها کرد
با خـود دوهزار غصه وُ درد تازه آورد
ديدی که فقط آمدو يک دَرد دَوا کرد

 خيال نميکردم که تو ،يه روز عزيز من بشی
از اين خزون بی کـَسی ،راه گُريز من بشی
به فکر من نميرسيد ،اصلا بدونی عــشـق چيه
اُونی که دنبال هوس ،يا اُون که عاشقت کيه

مگه ميَشه تورو ديدو ،به تو از دو رَنگيا گفت
تورو بايد ديدو بايد به تو از قـَشنگيــا گفت
مگه ميشه که دُروغ گفت ،به توئی که نازنينی
تـو خودت ميشناسی عشقو ،هرکجا اُونو ببينی
 
خيال نميکردم که تو ،يه روز همه کـَسـَم بشی
با من بی کـَسو غريب ،يه روزی هم قـَسَم بشی
اصلا نمی اُومد بـِهـِت که عشقو حتی بشناسی
اما ديدم که مثل تو ،عاشق نميشه هيچ کـَسی

شبهای درازيست که در خلوت دل بيدارم
در بَزم غريبانه ای از عشق تو دعوت دارم</sup>

چرا وقتی که آدم تنها میشه
غم و غصه‌اش قد یک دنیا میشه
میره یک گوشه پنهون میشینه
اونجا رو مثل یه زندون میبینه
غم تنهایی اسیرت میکنه
تا بخوای بجنبی پیرت میکنه
وقتی که تنها میشم اشک تو چشام پر میزنه
غم میاد یواش یواش خونه دل در میزنه
یاد اون شب ها می افتم زیر مهتاب بهار
توی جنگل لب چشمه می نشستیم من و یار
غم تنهایی اسیرت میکنه
تا بخوای بجنبی پیرت می کنه
میگن این دنیا دیگه مثل قدیما نمی شه
دل این آدما زشته دیگه زیبا نمی شه
اون بالا باد داره زاغه ابرا رو چوب میزنه

اشک این ابرا زیاده ولی دریا نمیشه
غم تنهایی اسیرت میکنه
تا بخوای بجنبی پیرت می کنه

دست ِ تو ، تو دست ِ من بود ..
دلت اما جای دیگه ..
تو خودت خبر نداری ..
اما چشمات اینو میگه ..
مدتی بود حس می کردم ..
که دلت یه جا اسیره ..
پشت ِ پا زدی به بختت ..
کی واست جز من می میره ..

تو ناز می کنی

روح تو مریمه ، چشم تو نرگسه ، دست تو نسترن

روح تو ، دست تو ، چشم تو ، عشق من ، گلخونه منه

وقتی که خاطره غمگینه تا هنوز ، تو خونه منه

یعنی که بار غم بی تو شبانه روز رو شونه منه

غم باره عشق تو رو دوش می کشم

پا پس نمی کشم ، با این خیال پوچ ، که چشمهای تو دیوونه منه …

دل من باز گريست
 قلب من باز ترک خورد و شکست
 باز هنگام سفر بود
 و من از چشمانت ميخواندم
 که به آسانی از اين شهر سفر خواهی کرد
 و از اين عشق گذر خواهی کرد
 و نخواهی فهميد

Kisses blown are kisses wasted. kisses are not kisses unless they are tasted. kisses spread germs and germs are hated. but you can kiss me baby i am vaccinated

كاش بودى تا دلم تنها نبود
تا اسير غصه‌ی  فردا نبود
كاش بودى تا براى قلب من
زندگى اين گونه بى‌معنا نبود
كاش بودى تا لبان سرى من
قصه گوى غصه فردا نبود
كاش بودى تا نگاه خسته‌ام
بى خبر ازصبح واز دريا نبود
كاش بودى تا كه دست عاشقم
غافل ازلمس گل مينا نبود
كاش بودى تا زمستان دلم
اين‌چنين پرسوز و پرمعنا نبود
كاش بودي تا فقط باوركني
بعد تو زندگي زيبا نبود

کاش بودی

 ****

اين را بـــــه ياد بسپـــــار يک نفر ... يک جايي ... تمام روياهاش لبخند توست ... و زماني که به تو فکر مي کنه ... ....احساس مي کنه که زندگي واقعا با ارزشه .... پس هر گاه احساس تنهايي کردي ... اين حقيقت رو به خاطر داشته باش ... ...يک نفر.... ...يک جايي ... ....در حال فکر کردن به توست

خداي من!

این ماسک که روصورتمه رازنگفته ی منه        نمی زاره که دل من غمشو فریاد بزنه

                         ازم نپرس کی ام چی ام خودت میدونی من کی ام

                              فکر نکنی که محتاج و درمونده و پاپتی ام

                                فقط بهت بگم که من پرنده ای مهاجرم     

                              جا موندم از پرواز عشق منو رها کن تا برم      

                                  نفس برام سخته دیگه دنیای درده بدنم

                             این بار دیگه ماسکم رو از رو صورتم نمی کنم

                              یه روزی من خودم بودم  ولی حالا بازیگرم

                             نقش غمو رو صورتم به روی صحنه می برم

به یاد آرزو هایم

               سکوتی

                     میکنم سنگین تر از فریاد...

از جــدا شدن نوشتي رو تن زخمي هر بـــــرگ 

                          گريـــه كردم و نوشتم نازنينم يا تو یا مرگ                                                          

 به تو گفتم بــاورم كن ميون اين همه ديوار

                                 تو با خنده اي نوشتي هم نفس خدا نــگهدار

 من كه تو بن بست غربت زخمي از آوار پاييز 

                                 فـكر چشــماي تو بودم با دلي از گريه لبریز

 شب عـــاشــقونه ي مـــن چه حــــروم شد

                                مهـــلت بودن بــــا تــو كه تــــموم شــــد

 نـــــدونستم بـــايد از تــــو مي گــــذشتم 

                               وقتي از غربــت چشــــمات مي نـــــوشتـــم 

خانه خراب تو شدم

به سوی من روانه شو

سجده به عشقت می زنم

منجی جاودانه شو

ای کوه پرغرور من

سنگ صبور تو منم

ای لحظه ساز عاشقی

عاشق با تو بودنم

روشن ترین ستاره ام

می خواهمت می خواهمت

تو ماندگاری در دلم

 می دانمت می دانمت

ای همه وجود من ، نبود تو نبود من

ای همه وجود من ، نبود تو نبود من

می آیم.. می آیم ..می آیم
و آستانه پر از عشق می شود
و من در آستانه به آنها که پیغام گذاشته اند... 
سلامی دوباره خواهم داد

هنوز در به در کوچه هاي خاطره ام / هنوز اسم تو مانده گوشه حنجره ام /هنوز مثل نخستين نگاه عاشق تو / در انحصار غم عشق در محاصره ام


صبر کردن دردناک است ، و فراموش کردن دردناکتر ، ولی از این دو دردناک تر

این است که ندانی باید صبر کنی یا فراموش



کنم هر شب دعایی کز دلم بیرون رود مهرت ولی آهسته می گویم خدایا بی اثر باشد


گریه هامو تو ندیدی

هر چی گفتم نشنیدی

من کدوم عهد رو شکستم

که تو اس ام اس نمی دی ؟!


بر خاک بخواب نازنین،تختی نیست. آواره شدن ,حکایت سختی نیست. از پاکی اشکهای خود فهمیدم . لبخند همیشه راز خوشبختی نیست


شبی پرسیدمش با بیقراری به غیر از من کسی را دوست داری به چشمش اشک شد

از شرم ساری میان گریه هایش گفت آری


چرا رو نقاشی ها بی خودی سایه می زنی

این همه حرف خوب داریم حرف گلایه می زنی

اگه منو دوست نداری اینو راحت بهم بگو

چرا با حرفات و نگات بهم کنایه می زنی


عشق لالایی بارون تو شباست / نم نم بارون پشت شیشه هاست / لحظه ی شبنم و برگ گل یاس / لحظه ی رهایی پرنده هاست / لحظه ی عزیز با تو بودنه / آخرین پناه موندن منه


یل دریا گر کنی ، من دیده را دریا کنم

میل صحرا گر کنی ٬ من سینه را صحرا کنم

نا امیدم گر کنی میمیرم اما باز هم

در همان حالت که میمیرم دعایت می کنم



سلام. این چه اخلاق بدیه که تو داری؟ چرا هر چی از آدم می گیری دیگه پس نمی دی؟
نمی گی من دلمو لازم دارم؟

اگه تو دنیا هیچی هیچی نداشته باشی مطمئن باش سه چیز همیشه مال تو هست:خدای مهربون، فکرای قشنگ،قلب کوچیک من.


ماهي به آب گفت : تو نميتوني اشكاي منو ببيني , چون من توي آبم.. آب جواب داد اما من ميتونم اشكاي تو رو احساس كنم چون تو توي قلب مني...

هيچگاه نگذار در کوهپايه هاي عشق کسي دستت را بگيرد که احساس ميکني در ارتفاعات آنرا رها خواهد کرد.

هيچ كس نمي تواند به عقب برگردد و از نو شروع كند، اما همه مي توانند از همين حالا شروع كنند و پايان تازه اي بسازند

ديشب فرشته اي فرستادم تااز تو مواضبت كنداماوقتي رسيد توخواب بودي زود برگشت وگفت هيچ فرشته اي نمي تواند مواظب فرشته اي ديگر باشد

احساساتت رو روم بنويس .عصبانيتهات رو روم خط خطي كن . اشكاتو باهام پاك كن.حتي اگه سردت شد بسوزونم تا گرم بشي .فقط دورم ننداز.

قفل ها كه بي كليد شدن. چشم ها به در سفيد شدن . چه امتحان خوبيه . دوريت عجب غروببيه


مهم نیست قشنگ باشی ،قشنگ اینه كه مهم باشی حتی برای یك نفر........


واسه ما جشن تولدت يك بهونه بود هميشه . كه رو هديه بنويسي دلم از تو دور نيمشه


بازي روزگار را نمي فهمم ! من تو را دوست دارم تو ديگري را....ديگري مرا ...وهمه ي ما تنهاييم.


تنها ارزوم همينه. تا يادم نرفته راستي كاش يك روز بهم بگي من همونم كه ميخواستي


معلم گفت{الف}گفتم او.معلم گفت{ب}گفتم با او.معلم گفت{پ}گفتم پیش او.معلم گفت{ج}خواستم بگویم جدایی گفت نگو


يكم برس باز به خودت ميخوام بيام تولدت . اون وقتا اينجوري نبوذ راهت به اين دوري نبود



اولا مهربون ترن اونا كه همسفرند . اشك منم كه جاريه نگه دار يادگاريه

I have 3 friends!
SUN,MOON,YOU!
I want:
SUN for days,
MOON for nights,
BUT
YOU for always!


تو باغ ها گل سرخي تو آسمون ستاره

جايي رو سراغ ندارم كه نشون از تو نداره


فرشته ها وجود دارند اما چون بعضی وقتها بال ندارن ما بهشون میگیم دوست!


کاش گل بودی تا به تلافی همه ی بدیهایت تو را پرپر میکردم


با خود عهد بستم بار دیگر که تو را دیدم بگوویم از تو دلگیرم ولی باز تو را دیدم و گفتم بی تو میمیرم

ديرگاهيست که تنها شده ام

قصه غربت صحرا شده ام

وسعت درد فقط سهم است

بازهم قسمت غم ها شده ام

من که بي تاب شقايق بودم

همدم سردي يخ ها شده ام

کاش چشمان مرا خاک کنيد

تا نبينم که چه تنها شده ام

چگونه برگردم؟

چگونه اعتراف دروغ؟

چگونه برگردم؟

وقتی.... آنقدر شکوفه شکفته است

که از پس دیوار

حتی برابرم

در قاب حلقه ای دار

پیداست بهار!

.........................

بلند شو

باد را از این کوچه جمع کن

ملافه ها تکان می خوردند و

من یاد موهای مادرم می افتم

که رنگ های رفته ی دنیا بود

بلند شو

باد را از این کوچه جمع کن

پدرم از باد

پدرم با باد

پدرم!

عادت می کنی

به پاره کردن زنجیر بر بازوها

و گذشتن ماشین از زانوهایت

اما

هر بار که بر بند راه رفت

یاد زندگی اش افتاد

یاد لبه ی پشت بام

یاد لبه ی تیغ

یاد لب های پریده رنگ آن فنجان

که چای را تلخ تر می کرد و

روزهای کودکی مرا

و سکه ها چون اشک ها

به دور او فرو ریختند

بلند شو

باد را از این کوچه جمع کن

نه می روم با آن

نه باز می گردم

من سوختم

و کجا دیده ای که شعله ی کبریتی

با باد همسفر شود

بلند شو

باد را از این کوچه جمع کن

ملافه ها تکان می خوردند و

آن ملافه ی سفید...

پدرم پهلو آن بود و من منتظر بودم

آن ملافه ی سفید پاره شود

صندوق چوبی را تکه تکه کند

هنوز چشم دوخته ام

شاید خاک تکان بخورد

..................

باغبان

به پیشواز بهار

سبز پوشیدند

تمام خستگی هایش

پسران و ناگاه

لبخند سرخ یک سیب

به همین سادگی

باغبان

پدر بزرگ شده بود

................

پرواز هم

رویای آن پرنده نبود

دانه دانه پرهایش را چید

تا بر این بالش

خواب دیگری ببیند.»  

گروس عبدالملکیان

*********