^{شعري براي تو بگذار باران بيايد}

^{پشت هر چهره شهري است}

^{سايبان آرامش ما ، ماييم}

^{شعري براي تو منتظرت نبودم!}

^{بخواب اي نازنينم}

^{دستور زبان عشق}

^{در رهگذار باد}

^امشب

^{شعر بي دروغ}

^{اینجا همه هر لحظه می‌پرسند:}

^{عاشقانه ترین عبارات برای ابراز عشق}

^{شعري براي تو دلم هوايت را كرده}

^{شعري براي تو نتوانستم كنار بيايم}

^{بنام سلطان قلب های شکسته}

^{شعري براي تو زير باران نشسته ام}

^{شعري براي تو باز كن پنجره را}

^{گل من گوهر من ،کاش اينجا بودي}

^{اول خود را دوست داشته باشید}

^{در تاريكی چشمانت را جستم}

^{دستهايم را که ميگيري…}

^{شعري براي تو من به خيال خامم}

^{عکس های عاشقانه وبسیار زیبا}

^{شعري براي تو چه خوش مي زني باران}

^{کجاي اين جنگل شب . پنهون ميشي خورشيدکم}

^{شب رفتنت عزيزم هر گز از يادم نميره}

^{کارت پستال عاشقانه}

^{هنوزم در پی اونم که می شه عاشقش باشم}

^{نقل قولهاي عاشقانه}

^{گلم از خود رهيدن را بياموز}

^{تقدیم به کسانی که قلب کوچکشان همیشه دریایی ست}

^{شعري براي تو گله دارم}

^{يك ديوار تا خدا …}

^{طعم خوش زندگی نوش جان‌تان!}

^{خصوصيات زوجهاي خوشبخت}

^{شعري براي تو گاه گاهي آرزو مي كنم}

^{شب و نازی ‚ من و تب}

^{>>ليلی زير درخت انار<<}

^{داری می آئی ای دوست}

^{شعري براي تو (روياهايم)}

^{مهربانم، ای خوب!}

^{رفت و منو تنها گذاشت با كوله بار خستگي}

^{تو چه هستي}

^{دخترها و پسرها چگونه بايد با هم رفتار كنند؟}

^{شعري براي تو (جاي پايت)}

^{سينه بي عشق مباد}

^{شعري براي تو(بي تو ترك برداشتم)}

^{>>ليلی خودش را به آتش کشيد<<}

^{مقابله با پايان يافتن يك رابطه مجردها بخونن}

^{شعری برای تو}

^{” پر از هواي گريه ام “}

^{من را به غیر عشق به نامی صدا نکن}

^{چشم من و انجیر}

^{شب و هوس}

^{غذاي سالم براي سنين مختلف}

^{نمی توانم از عشقم برایت بگویم}

^{شش راه ساده و جالب جهت انتخاب هدیه برای آقایون}

^{يك تست عاشقانه كه اندازه علاقه شما به همسرتان را معلوم مي كند}

^{زير باران}

^{بازم ببار اي آسمون شايد منم گريه كنم}

^{شعري براي تو}

^{روند خواستگاری}

^{اين ترانه بوي نان نمي‌دهد …}

^{من میرم واسه همیشه}

^{با تو بودن}

^{هیچکس با من نیست}

^{دوران مجردي را فراموش نكنيد}

^{تنهايی، تنها دارايی آدمها}

^{روشهای شکار شوهر توسط دخترها}

^{روز بعد از رفتن تو آینه جا خورد تا منو دید}

^{فرشته‌اي به نام مادر}

^{نامه های عاشقانه فروغ فرخزاد برای پرویز شاپور پیش از پیوند(بخش دوم)}

^{**** دوســتــــت دارم****}

^{نامه های عاشقانه فروغ فرخزاد به پرویز شاپور پیش از پیوند}

^{عکس های زیبای عاشقانه}

^{قسمت نشد}

^دلسرد

^{من و تو}

^{اشعار عاشقانه}

^{عکس های عاشقانه}

^{اي خدا}

^{دل شكسته}

^{در انتظار مرگ من}

^{اس ام اس روز (12)}

^{به تو فکر می کنم !}

^چشم

^{اى هميشه خوب}

^{واستا دنیا من می خوام پیاده شم}

^{باز هم امدي تو بر سر راهم}

^{ساقی ِهمیشه تشنه ام یک جرعه از جامت بده}

^{سلام ای غروب غریبانه ی دل}

^{دو شعر از آزاده دواچی}

^{ای شمع آهسته بسوز که شب دراز است}

^دل

يک نفر هست مرا می خواند....

يك نفر هست كه از پنجره‌ها
نرم و آهسته مرا مي‌خواند
گرمي لهجه باراني او
تا ابد توي دلم مي‌ماند
يك نفر هست كه در پرده شب
طرح لبخند سپيدش پيداست‌
مثل لحظات خوش كودكي‌ام‌
پر ز عطر نفس شب‌بوهاست‌
يك نفر هست كه چون چلچله‌ها
روز و شب شيفته پرواز است
توي چشمش چمني از احساس
توي دستش سبد آواز است
يك نفر هست كه يادش هر روز
چون گلي توي دلم مي‌رويد
آسمان، باد، كبوتر، باران‌
قصه‌اش را به زمين مي‌گويد
يك نفر هست كه از راه دراز
باز پيوسته مرا مي‌خواند....

^{عمری بود}

^{هر طلوع و هر غروب}

^{هم آغوشی خورشید و دریا را}

^{در افق، نظاره می کردم}

^{...........................................عمری بود}

^{...........................................هرطلوع و هر غروب}

^{...........................................رد پای هزاران عاشق و معشوق را}

^{...........................................به روی ماسه های سینه ام}

^{...........................................احساس می کردم}

^{عمری بود}

^{هر طلوع و هر غروب}

^{عشق بازی های امواج وحشی}

^{با صخره های سنگی را}

^{در سکوت خود}

^{با حسرت، تماشا می کردم}

^{...........................................عمری بود}

^{...........................................که من تنها}

^{...........................................درون غربت خویش}

^{...........................................به انبوه و وسعت شن ها و ماسه های این تن خسته}

^{...........................................اعتراض می کردم}

^{بر دروازه معبد}

^{دیروز بر دروازه ی معبد ایستادم و از رهگذران درباره ی رموز و آداب عشق پرسیدم
 
 
مردی میانسال می گذشت. جسمی بی رمق و چهره ای غمگین داشت
 
آهی کشید و گفت
 
عشق میراثی است از اولین انسان که استحکام و توانایی را ضعیف ساخته است
 
 
جوانی تنومند و ورزیده می گذشت. با صدایی آهنگین، پاسخ داد
 
عشق،  ثباتی است که به بودن افزوده گردیده تا اکنونم را به نسلهای گذشته و آینده پیوند دهد
 
 
زنی با نگاهی دلتنگ می گذشت. آهی کشید و گفت
 
عشق زهری مرگ آور است که دم جمع زنندگان عبوس است که در جهنم به خود می پیچند
 
و از آسمان، توام با چرخش، چون ژاله جاری است. فقط به این خاطر که
 
 روح های تشنه را  در آغوش بگیرد و سپس آنان
 
لحظه ای می نوشند، یک سال هوشیارند، و تا ابد می میرند
 
 
دخترکی که گونه ای چون گل سرخ داشت، می گذشت، لبخندی زد و گفت
 
عشق چشمه ای است که روح عروسان را چنان آبیاری می کند تا به روحی عظیم بدل شوند
 
و آنان را با نیایش تا سرحد ستارگان شب بالا می برد تا قبل از طلوع خورشید
 
ترانه ای از ستایش و پرستش سر دهند
 
 
مردی می گذشت ، لباسی تیره رنگ به تن داشت با محاسنی بلند ابرو در هم کشید و گفت
 
عشق جهانی است  که مانع از دید است
 
در عنفوان جوانی آغاز می شود و با پایانش پایان می یابد
 
 
مردی خوش منظر با چهره ای گشاده عبور می کرد با خوشحالی گفت
 
عشق دانش علوی است که چشمانمان را باز می کند تا چیزها را
 
همانطور که خداوند می بیند ببینیم
 
 
مرد نابینایی می گذشت که با عصایش به زمین ضربه می زد گریه سر داد و گفت
 
عشق مهی غلیظ است که روح را از هر جهت احاطه کرده است
 
و حدود وجود را مستور نموده است و فقط اجازه دارد شبح تمایلاتش را که در صخره ها
 
سرگردان است ببیند و نسبت به صدای پژواک فریادش در دره ها ناشنوا است
 
 
جوانی با گیتار می گذشت و می خواند عشق اشعه ای جادویی از نوری است که
 
از روی انسانهای حساس می درخشد و اطرافشان را آذین می بندد
 
تو جهان را چون کاروانی می بینی که از میان علفزار سبز گذر می کند
 
عشق رؤیایی دوست داشتنی است که بین بیداری و بیداری برپا است
 
 
پیرمردی می گذشت پشتش خم شده بود و پاهایش را همانند تکه ای پارچه
 
 به دنبال می کشید، با صدایی لرزان گفت
 
عشق آرامش جسم است در خاموش گور و آسایش روح است در عمق ابدیت
 
 
کودکی پنج ساله می گذشت لبخندم را پاسخ داد و گفت
 
عشق یعنی پدرم یعنی مادرم
 
فقط پدر و مادرم هستند که عشق را می شناسند
 
 
روز به پایان رسید کسانی که از معبد عبور می کردند هر یک به زبان خویش
 
تعبیری از عشق داشتند که آمالشان را آشکار می ساخت و بیانگر یکی از رموز زندگی بود
 
عصر هنگام که عبور رهگذران خاموش شد صدایی از درون معبد به گوشم رسید 
 
 
عشق دو تصنیف دارد: نیمی صبر و نیمی تندخویی
 
نیمی  از عشق آتش است
 
در آن هنگام وارد معبد شدم با صداقت و در سکوت زانو زدم و به عبادت پرداختم
 
خداوندا مرا طعام شعله ها گردان
 
بار الهی مرا در آتش مقدس بسوزان}

عشق سربلند

بود که بار دگر بشنوم صدای تو را ؟  

          ببینم آن رخ زیبای دلگشای تو را ؟

بگیرم آن سر زلف و به روی دیده نهم         

          ببوسم آن سر و چشمان دلربای ترا

زبعد این همه تلخی که می کشد دل من       

         ببوسم آن لب شیرین جانفزای ترا

کی ام مجال کنار تو دست خواهد داد              

         که غرق بوسه کنم باز دست و پای ترا

مباد روزی چشم من ای چراغ امید           

         که خالی از تو ببینم شبی سرای ترا

دل گرفته ی من کی چو غنچه باز شود            

        مگر صبا برساند به من هوای ترا

چنان تو در دل من جا گرفته ای ای جان         

        که هیچکس نتواند گرفت جای ترا

ز روی خوب تو برخورده ام خوشا دل من         

        که هم عطای تو را دید و هم لقای ترا

سزای خوبی تو برنیامد از دستم                 

       زمانه نیز چه بد می دهد سزای ترا

به ناز و نعمت بهشت هم ندهم             

       کنار سفره نان و پنیر و چای ترا

به پایداری آن عشق سربلند قسم                  

     که سایه تو به سر میبرد و فای ترا

آخرین نامه

از كتاب : ماه تمام من

دلم می خواد یه چیزی رو بدونی
دیگه نه عاشقی نه مهربونی
منم دیگه تصمیمم رو گرفتم
اصلا نمی خوام که پیشم بمونی
دیشب که داشتم فکرام و می کردم
دیدم با تو تلف شده جوونی
یه جا یه جمله ی قشنگی دیدم
عاشقو باید از خودت برونی
چه شعرایی من واسه تو نوشتم
تو همه چیز بودی جز آسمونی
یادت میاد منتم رو کشیدی ؟
تا که فقط بهت بدم نشونی ؟
یادت می اد روی درخت نوشتی
تا عمر داری برای من می خونی ؟
یادت میاد حتی سلام من رو
گفتی به هیچ کس نمی رسونی
حالا بیار عکسامو تا تموم شه
اگر که وقت داری اگه می تونی
نگو خجالت می کشی می دونم
تو خیلی وقته دیگه مال اونی
خوش باشی هر جا که می ری الهی
واست تلافی نکنه زمونی

...
مریم حیدرزاده

عطر زرد گل یاس رو نمی خوام
نمره ی بیست کلاسو نمی خوام
من فقط واسه چش تو جون می دم
عاشقای بی حواسو نمی خوام
من تو رو می خوام اونارو نمی خوام
نفسم تویی هوارو نمی خوام
عشق رو نقطه ی جوشو نمی خوام
دوره گرد گل فروشو نمی خوام
اونی که چشاش به رنگ عسله
مجنون خونه به دوشو نمی خوام
من تو رو می خوام اونارو نمی خوام
نفسم تویی هوارو نمی خوام
من کسی با قد رعنا نمی خوام
چشای درشت و گیرا نمی خوام
دوس دارم قایق سواری رو ، ولی
جز تو از هیچ کسی دریا نمی خوام
من تو رو می خوام اونا رو نمی خوام
نفسم تویی هوارو نمی خوام
موهای خیلی پریشون نمی خوام
آدم زیادی مجنون نمی خوام
می دونی چشم منو گرفتی و
جز تو هیچی از خدامون نمی خوام
من تو رو می خوام اونا رو نمی خوام
نفسم تویی هوا رو نمی خوام
چشم شرقی سیاهو نمی خوام
صورتای مثل ماهو نمی خوام
آخه وقتی تو تو فکر من باشی
حق دارم بگم گناهو نمی خوام
من تو رو می خوام اونا رو نمی خوام
نفسم تویی هوا رو نمی خوام
حرفای نقره ای رنگ رو نمی خوام
او دو تا چشم قشنگو نمی خوام
حتی اون که بلده شکار کنه
صاحب تیر و تفنگو نمی خوام
من تو رو می خوام اونا رو نمی خوام
نفسم تویی هوا رو نمی خوام
شعرای ساده و تازه نمی خوام
اونکه می گه اهل سازه نمی خوام
من دلم می خواد تو رو داشته باشم
واسه ی اینم اجازه نمی خوام
من تو رو می خوام اونا رو نمی خوام
نفسم تویی هوا رو نمی خوام
سفر دور جهانو نمی خوام
رنگای رنگین کمانو نمی خوام
لحظه و ساعت عمر من تویی
تو که نیستی من زمانو نمی خوام
من تو رو می خوام اونا رو نمی خوام
نفسم تویی هوا رو نمی خوام
فالای جور واجور رو نمی خوام
نامه های راه دور و نمی خوام
واسه چی برم ستاره بچینم
ماه من تویی که نور و نمی خوام
من تو رو می خوام اونا رو نمی خوام
نفسم تویی هوا رو نمی خوام
آذر و خرداد و تیر نمی خوام
آدمای سر به زیر نمی خوام
من خودم تو چشم تو زندونیم
حق دارم بگم ، اسیرو نمی خوام
من تو رو می خوام اونا رو نمی خوام
نفسم تویی هوا رو نمی خوام
حرف خیلی عاشقونه نمی خوام
دل رسوا و دیوونه نمی خوام
یا تو ، یا هیچکس دیگه به خدا
خدا هم خودش می دونه ،‌نمی خوام
خرداد و اردی بهشت و نمی خوام
بی تو من این سرنوشتو نمی خوام
یکی پرسید اگه آخرش نشه
حتی این خیال زشتو نمی خوام
من تو رو می خوام اونا رو نمی خوام
نفسم تویی هوا رو نمی خوام
بی تو چیزی از این عالم نمی خوام
تو فرشته ای من آدم نمی خوام
می دونی خیلی زیادی واسه من
همیشه عادتمه ،‌کم نمی خوام
من تو رو می خوام اونا رو نمی خوام
نفسم تویی هوا رو نمی خوام
من و باش شعر و نوشتم واسه کی
تویی که گفتی شما رو نمی خوام